Bouwverslag Lid'l Wig'l

Door Ron Wardenier

Bij mijn eerste stapjes in de modelbouw ging het om modelschepen. En zo kwam het dat ik om de zoveel tijd in een lade een cardankoppeling voor tussen een scheepsmotor en een schroefas tegenkwam.

Hoe ik op het idee kwam weet ik niet meer maar ik bedacht dat je zowel het hoogte- als richtingroer zou kunnen bewegen vanuit het scharnierpunt van zo’n koppeling. Een soort demo constructie was zo gemaakt met een carbon buis en de staartvlakken uit een paar stukjes Depron.

En dan wordt kijkend richting de staart de werking al snel duidelijk, zie de zes afbeeldingen van verschillende stuurbewegingen hieronder.

Neutraal	Up	Down
Rechts	Links	Down en rechts

Bungelend onderaan de carbonbuis leek de staart wel te kwispelen en kwam de naam Lid’l Wig’l als vanzelf naar boven. Bedoeld als een variatie op Little Wiggle dus. Pas bij het schrijven van dit artikel ontdekte ik dat kwispelen in het Engels niet to wiggle is maar to waggle. Nou ja, dat zal wel komen doordat ik geen honden maar een katten mens ben; katten kwispelen niet. 

Hoe dan ook de Lid’l Wig’l met zijn volledig draaibare staart is een ‘mod’ van de Lidl Glider die ik nog niet eerder ergens ben tegengekomen.

De techniek, en vooral de cardankoppeling, mag wel gezien worden, dat maakt hem nu juist zo speciaal. En eerlijk gezegd zou ik ook niet weten hoe je die uit het zicht zou kunnen krijgen zonder de beweeglijkheid van de staart te bemoeilijken.

Trouwens voor wie ‘m ook wil bouwen, het middelste deel van de koppeling is op moment van schrijven nog te koop bij TopRC (https://www.toprc.nl/kruiskoppeling-centerstuk.html). Het merk is nu Revtec maar in mijn herinnering was die koppeling destijds van KAVAN en bestond Revtec nog niet eens volgens mij.

Als motor heb ik gekozen voor een KAVAN C2822 1400kv van 34 gram, geschikt voor een zwever of trainer model tot ca. 350 gram.
Nu zal het wel aan mij liggen maar ik constateerde een probleem wat betreft de montage van de motor en de uitgaande as.De uitgaande as zit aan de kant van de bedrading (aan de stator). Die kant moet dus aan het motorschot gemonteerd worden en de as draait (hè hè!). En dus moet de motor aan de binnenzijde van het motorschot komen zodat de uitgaande as er doorheen naar voren uitsteekt. Dat vind ik wel mooi qua uiterlijk alleen is de neus van mijn Lidl daar niet breed genoeg voor. Dat werd ‘m dus niet.

Maar KAVAN levert ook een mooi aluminium opzet stuk mee wat je op het draaiende linkerdeel van de motor (de rotor) kunt schroeven. Alleen die as is 5 mm in diameter en dat ging weer niet samen met de klappropeller die ik in gedachten had. Die zou juist goed passen op de 3,175 mm as.

Er zat dus niets anders op (toch?) dan de as om te draaien. Op de foto de motor tijdens en na deze operatie. Op de rechter foto zit de uitgaande as zit nu aan de goede kant. Goed te zien zijn het nieuw aangebrachte platte vlakje voor het inbusboutje om de rotor met de ring van magneten vast op de as te monteren. Ook moest aan de stator-kant op het kleine uitstekende stukje as een nieuwe inkeping voor de C-clip komen om de as en de rotor te borgen zodat deze niet uit de stator wordt getrokken door de trekkracht van de propeller.

Eenmaal bevestigd op de neus werd het tijd om in de romp ruimte te maken voor de ESC, de accu en de ontvanger. Vlakbij de servo draden is de koolstof buis te zien die loopt tot aan de cardankoppeling.

De SkyWalker ESC op de foto bleek trouwens defect. Die heeft geen enkele motor ook maar 1 piep laten maken. Werd wel warm van het niets doen. Sof. Het ding was eigenlijk ook te groot en best wel zwaar ook.

Maar de als alternatief (via Amazon) bestelde 20A ESC van HAWK’S WORK (https://www.amazon.nl/dp/B0DLZGK1WN) was er binnen 24 uur, kostte slechts €14,50 p.st. en is heel klein en met ca. 18 gram nog erg licht in gewicht ook.

In combinatie met de KAVAN motor wordt deze ESC nauwelijks warm. De motor ook niet trouwens. Samen is het een mooi duo en loopt als het spreekwoordelijke zonnetje.

Omdat vooral bij een niet-zo-zachte-landing de roer servo’s flinke klappen krijgen heb ik de vrij standaard servo’s naderhand toch maar vervangen door twee exemplaren met metalen tandwielen.

De prijs voor deze stevige jongens is wel een toename aan gewicht in de staart van zo’n 12 gram. Daardoor kan of in feite moet er een vrij grote accu in om het zwaartepunt op zo'n 4cm vanaf de voorlijst te kunnen krijgen.
Dat lukte met een 3S van 1300 mAh.

Dankzij de kleine ESC past het ook nog allemaal in het vooronder.
De ontvanger antennes lopen elk door kunststof buisjes; één horizontaal naar achter boven de vleugel en de ander verticaal omhoog in het gele buisje. Zo staan die mooi haaks op elkaar.

De cockpit kap wordt met in totaal 4 magneetjes vastgehouden.

En dit is ‘m dan in begin februari 2026. Vliegklaar met 434 gram en dat is wel aan de forse kant. De vleugelbelasting is dan ook ca. 37,5 g/dm2.
Het zwaartepunt ligt op zo'n 39 mm vanaf de voorlijst bij de romp.

De trekkracht heb ik niet gemeten maar is statisch in ieder geval meer dan zijn eigen gewicht.

Onnodig om te zeggen dat ik met gemengde gevoelens uitkijk naar ‘the maiden’. Enerzijds gaaf als hij vliegt en liefst goed ook natuurlijk. Anderzijds met de bijbehorende bibbers. We gaan het zien bij 'the maiden', wish me luck!

De lucht in

Achteraf gezien stond er bij de eerste vlucht in mei 2026 wat teveel wind. Het was voor mij ook erg wennen aan de trage reacties op met name verandering in richting. Natuurlijk komt dat door het ontbreken van rolroeren. Hem 'even recht leggen' zit er dus niet in.

De eerste paar pogingen liepen redelijk goed af maar het zag er niet uit in de lucht. Te forse of te langdurige staart bewegingen zorgden voor allerlei onbedoelde capriolen.

Doordat het aangrijpingspunten van de servo stuurstangen niet helemaal in het verlengde liggen van de scharnier punten van de cardan had 'up' en 'down' ook effect op de richting. Andersom was dat ook het geval. Gelukkig was dit effect teniet te doen door twee mix instellingen op de zender. Dit maakte meer verschil in vlieg gedrag dan ik eerst dacht.

Daarna bij de vierde keer vliegen en bij vrijwel windstil weer bleek hoe mooi en fijn hij kan vliegen. Zolang je maar ruime bochten maakt met flink wat snelheid en verder met zijden handschoentjes de knuppels beroerd.

Een nog door te voeren verbetering is de rem van de ESC te activeren. Door de huidige vrijloop klapt de propeller niet in als de motor uit is en dat is nu juist wel de bedoeling van zo'n klappropeller natuurlijk.